وسیله نقلیه حمل و نقل خزنده به "خودرویی" اطلاق می شود که از سیستم در حال حرکت خزنده به جای سیستم چرخشی استفاده می کند. این نوع وسیله نقلیه دارای فشار کم بر روی واحد زمین، افتادگی کوچک، چسبندگی قوی و توانایی رانندگی قوی است. کابین، سکوی بار یا کالسکه اساساً مانند یک وسیله نقلیه چرخدار معمولی است. به طور کلی، با توجه به ساختار سیستم رانندگی، می توان آن را به یک نوع نیمه دنباله دار با سورتمه یا چرخ نصب شده بر روی محور محرک در محور جلو و یک مسیر نصب شده بر روی محور عقب، یک نوع تمام تراک با مسیر تقسیم کرد. در هر دو محور جلو و عقب، و یک نوع چرخدار با چرخ ها و مسیرهای قابل تعویض. انواع مسیر یک حلقه زنجیر انعطافپذیر است که توسط چرخ محرک رانده میشود، چرخ محرک، چرخ جاده، چرخ بیکار و چرخ بیکار را احاطه میکند. این مسیر از کفش های مخصوص مسیر و پین های مسیر تشکیل شده است. پینهای مسیر هر کفشک را به هم متصل میکنند تا یک پیوند مسیر را تشکیل دهند. در دو سر کفشک پیست سوراخ هایی وجود دارد که با چرخ محرک مشبک می شود و در وسط آن دندانه های راهنما وجود دارد که برای صاف کردن مسیر و جلوگیری از افتادن مسیر هنگام چرخش یا غلتیدن مخزن استفاده می شود. به منظور بهبود استحکام کفش های پیست و چسبندگی بین مسیر و زمین. حمل و نقل خزنده برای حمل آسان اقلام بزرگ، محصولات زراعی، شن و ماسه و سایر اشیایی که حمل دستی آنها در فضاهای باریک دشوار است، مناسب است.
بسیاری از افراد در صنعت می دانند که وسایل نقلیه ردیابی اولیه از نظر سیستم قدرت، سیستم فرمان، ظرفیت بار و غیره کامل نیستند و ساختار آن پیچیده و گران است. اگرچه وسایل نقلیه چرخ دار بالغ و قابل اعتماد هستند، عملکرد آفرود و مقاومت در برابر آسیب سیستم پیاده روی آنها ضعیف است. قطعا محدود است. بر این اساس خودروهای نیمه ردیابی ظاهر شدند. وسایل نقلیه نیمه دنباله اساساً مبتنی بر وسایل نقلیه چرخدار هستند و چرخ های عقب به وسایل نقلیه ردیابی تغییر می کنند.
